ورزش های رزمی - هنر های رزمی

وینگ‌چون ( 永春) که معنای تحت اللفظی آن «مناجات بهاری» یا «بهار جاودانه» است، یکی از محبوبترین سبک‌های هنرهای رزمی چینی است. مطابق روایت‌هایی که درباره ریشه اصلی این سبک نقل می‌شود، یکی از راهبه‌های معبد شائولین به نام نگ مویی نقشی کلیدی در طراحی این سبک و آموزش آن به زنی جوان به نام وینگ چون (به معنی بهار زیبا) داشته‌است و به همین جهت به هنر نگ مویی نیز معروف است.

وینگ تسون ( WingTsun) نوعی خاص از طرز نگارش واژه وینگ چون ( Wing Chun) می‌باشد. اگرچه این کلمه به صورت وینگ تسون نوشته می‌شود اما همان وینگ چون خوانده می‌شود.

در ایران نیز برای برای جداسازی این سیستم از سیستم‌های مشابه به جای خواندن واژه Wing Tsun به صورت وینگ تسون از اصطلاح وینگ چون دبلیو تی (WT) استتفاده می‌کنند.

این نحوه نگارش تنها برای متمایزسازی نحوه مدرن آموزش در سیستم WingTsun با سیستم‌های با نام مشابه سبک انتخاب شده‌است.

WingTsun Kung Fu یا Wing Tsun (که بطور مختصر WT نیز نوشته می‌شود) یکی از شاخه‌های وینگ چون کونگ فو است که توسط استاد بزرگ لئونگ تینگ گسترش داده شده‌است.

ادامه مطلب

کنگ فو یا گانگ‌فو ( 功夫 kung fu)یک عبارت مشهور چینی است که اغلب توسط انگلیسی زبان‌ها و برای اشاره به هنرهای رزمی چینی بکار می‌رود. معنای اصلی کونگ فو تا حدی از آنچه که این روزها از این لغت برداشت می‌شود متفاوت است.کونگ فو در اصل به معنای تخصص فرد در هر مهارتی - نه لزوماً رزمی- می‌باشد.کونگ فو دارای سبکهای مختلفی می‌باشد که از آنها می‌توان جیت کاندو،جیت ساندو،کونگ فو توآو... را نام برد.

جوجیتسو (جو جوتسو)(柔術, jūjutsu) یکی از ورزش‌های رزمی است.

در حدود ۳۰۰۰ سال قبل کشاورزان و روستائیان ژاپنی برای مقابله با سارقان و سربازان امپراتوری که به قصد چپاول آنان هجوم می‌آوردند اقدام به ابداع فنون و حرکاتی کردند که امروزه ما آن را به نام جوجیتسو میشناسیم.

 

ادامه مطلب

کلمه جودو   Judo 柔道را به عبادت (سبک ملایم) ترجمه کرده اند جودو یک هنر رزمی است که در آن حریفان بدون داشتن اسلحه با یکدیگر مبارزه می کنند و امروز هم به عنوان یک ورزش پرطرفدار در جهان شهر ت پیدا کرده است.

 

 

بقیه در ادامه مطلب :

ادامه مطلب

کیک بوکسینگ ترکیبی از رشته های رزمی موای تای ، بوکس و کاراته می باشد. حدود سی سال از تولد این رشته می گذرد در حالی که رشته بوکس نزدیک به دویست سال می گذرد.

ادامه مطلب

ادامه مطلب

شائولین نامی آشناست برای رزمی کاران ، در تاریخ شائولین بارها تحولات خاصی صورت گرفته است وهمینطور اساتید معابد فرعی و معبد اصلی شائولین از این تحولات در جهت پنهان نمودن رموز شائولین استفاده کرده اند. یکی از این موارد استفاده پنهان کردن تاریخچه اصلی معبد شائولین است معبد شائولین 5200سال پیش بوجود آمد هنرجویان و ساکنین این معبد حدود 400 سال بر این عقیده بودند که روح از جسم ارجحتر بوده و می بایست برای ارتقاو تکامل فقط باید به تعلیم روح پرداخت از حدود 4800 سال پیش به این سمت ساکنین این معبد به این نتیجه رسیدند روح از جسم جدا نمی‌باشد و باید برای تکامل روح و جسم را با هم تعلیم داد از این رو و از این تاریخ قسمت رزمی شائولین بوجود آمد.... یکی از دلایلی که این قدمت را تائید می‌کند تولد هنر چی کنگ یکی از ارکان شائولین د رحدود چیزی بیشتر از 5000 سال پیش است و دیگر موضوع تحقیق در تاریخ کشور چین است . قدیمی ترین ، کاملترین و پیچیده ترین هنر فلسفی رزمی جهان شائولین (کونگ فوی چینی) می‌باشد. شائولین به معنای جنگل جوان یعنی تراکم ، پیچدگی ، نوآوری ، طراوت وتازگی است. شائولین نام معبد ذن در استان هونان کشور چین بوده که سالها قبل از پیدایش قسمت رزمی ساکنان آن به یادگیری روشهای مختلف استفاده از نیروهای درونی می‌پرداختند و با پیدایش قسمت رزمی نام شیوه‌ها وشگرد های خود را شائولین نامیدند. قدمت این هنر با عظمت بیش از 5200 سال است که از 4800 سال پیش دو بعد رزمی ومعنوی آن با هم ادغام شد، که دارای بیش از 700 سبک اصلی است که به سبکهای شمالی وجنوبی تقسیم می‌شوند. که برخی از آنها عبارتند از: نن شائولین - چوی لی فوت – جیت کان دو- وینگ چانگ – تای چی – وودانگ – یینگ یی – فوت گا – پرایینگ مانتیس – پنجه عقاب – درنای سفید – واکونگ – ووشو - سبک میمون و سبک مار و پنجه ببر و ...

                           توضیحات بیشتر در ادامه مطلب .

ادامه مطلب

تکواندو یک ورزش رزمی کره‌ای و یکی از ورزشهای المپیکی است. تکواندو ورزش ملی کره جنوبی و دارای بیشترین تعداد ورزشکار در میان ورزش‌های رزمی در سراسر دنیا است. فنون تکواندو از ورزش‌های سنتی تاریخ کره استخراج و پس ازجنگ جهانی دوم با کوشش استادان هنرهای رزمی کره جنوبی در قالب یک ورزش رزمی مدرن به دنیای هنرهای رزمی عرضه شده‌است.

 

بقیه در ادامه مطلب .

ادامه مطلب

کاراته سبک های زیادی دارد که فقط حدود ۱۰ تا از سبک های کاراته در ایران موجود می باشد .

و  متاسفانه فعلا اطلاعاتی در باره بقیه سبک ها ندارم .

 

شیتوریو (Chitō-ryū) یکی از مهم‌ترین سبک‌های کاراته است، که توسط کنوا مابونی (۱۹۵۲-۱۸۸۹) بنیان گذاری شد.

شیتوریو متشکل از دو سیستم ناهاته و شوری ته در کاراته می‌باشد. شیتو از نام‌های دو استاد بزرگ اوکیناوایی گرفته شده‌است. بدین صورت که شی از نام ایتوسوآنکو استاد مسلم سیستم شوری ته و کلمه تو از نام هیگااونا کانریو بنیان گذار و استاد مسلم سیستم ناهاته. در این مکتب توجه خاصی به نیرو و سرعت ورود آن و مرکز ثقل نیرو می‌شود.